
3 september 2010 - 02:43
Voor wie nog niet gaat geeuwen bij het SAW-genre
Gedimde lichten? Check! Duvelke? Check! Fleece-dekentje om over de beentjes te leggen? Check! Een goede film? Bijna check… Maar met The Collector hebben we alvast de intentie om er een geslaagde filmavond van te maken. Want het doosje doet hopen op een film vol suspens, actie, bloed en huiveringwekkende momenten. En met Marcus Dunstan (Saw 4,5 en 6, ja ja er zijn er al zes…) mogen we ons aan heel wat opengereten sluitspieren en half uitgevreten vingerkootjes verwachten.
En toch houden we na negentig minuten een dubbelgevoel over aan het geheel. Het einde laat Marcus toe om op duizend en één manieren een sequel uit zijn duim te zuigen maar kwam verre van verrassend over.
The Collector speelt zich grotendeels af in een huis dat bezaaid is met dodelijke valsstrikken. Ene Arkin is er ‘per toeval’ of ‘uit noodzaak’ terecht gekomen en ziet met eigen ogen hoe de eigenaar en zijn gezin er heerlijk gefolterd worden door een gemaskerde man die het middenhoudt tussen Nacho Libre en de fliek van de Village People. Josh Stewart heeft verdacht veel van Sean Penn in zijn jonge jaren en kan nog min of meer boeien. Maar de rest van de casting gebeurde klaarblijkelijk in een veel te donkere kamer, want het ontbreekt waarlijk alle acteurs aan ervaring.
Al zou je ook kunnen stellen dat je weinig ervaring nodig hebt om als halve zombie dienst te doen aan een weerhaak of honderd.
The Collector is ongetwijfeld heerlijke kost voor de liefhebbers. Maar wanneer je tijdens zo’n film met plezier naar de chips blijft graaien, dan mis je toch dat extra vleugje horror. Wanneer je na de film zorgeloos durft gaan plassen zonder licht, dan mis je toch dat extra vleugje suspens. Wanneer je voor de film hoge verwachtingen had gespannen, dan mis je toch dat extra vleugje verhaal.
Laten we vooral hopen dat het bij dit ene schijfje blijft en er niet om de haverklap een vervolg opduikt, want teveel chips zijn niet goed voor de gezondheid van een mens.
Score: **
(STTE)







