
3 juni 2010 - 12:47
De Russische cineast Alexander Buravsky waagt zich met Leningrad op het oorlogspad. Hij levert een film af die de schrijnende taferelen moet blootleggen die zich tijdens het beleg van Leningrad de volle 855 dagen afspeelden.
Het historisch kader: omdat het huidige Sint-Petersburg (toen dus Leningrad) moeilijk in te nemen viel omwille van de barre weersomstandigheden besloot nazi-Duitsland de stad uit te hongeren in plaats van in te nemen.
De verfilming: Buravsky kiest er vreemd genoeg voor om een Engelse journaliste als hoofdpersonage naar voor te brengen. Zij komt na een luchtaanval vast te zitten in Leningrad en dient net als alle inwoners te overleven op een rantsoen van broodkruimels en smeltwater. Ze wordt daarbij geholpen door Nina, een Russische politieagente met het hart op de juiste plaats. Waarom Buravsky Nina niet als hoofdpersonage durfde uit te spelen moge god weten. Maar veel zal vermoedelijk te maken hebben met het wereldwijd op de markt kunnen brengen van de film.
Jammer, want de Engelse journaliste weet in tegenstelling tot Nina niet het nodige sentiment los te weken die je bij dit soort historische feiten quasi verplicht dient los te weken.
Gelukkig besteed Buravsky net voldoende aandacht aan sfeerschepping. De troosteloze slakkengang waarmee de mensen zich uitgehongerd voortslepen over straat. De kille koude aanblik van de aan flarden geschoten grote gebouwen in een desolate grootstad. De tientallen net niet helemaal ingesneeuwde levensloze lichamen…
Leningrad liet ons niet koud, maar warm werden we er ook niet meteen van, als dit al spreekwoordelijk van toepassing is bij dergelijke drama’s.
Misschien ook omdat we in ’t verleden te veel verwend werden met pareltjes als pakweg Der Untergang.
De film wordt echter uitgegeven als een 2-disc special waarop u ook heel wat fijne historische achtergronden krijgt over het beleg van Leningrad. Nu ja beleg, droog brood met een beetje geluk…
Score: ***
(STTE)







