Dvd-review: The Boys are Back ****

22 mei 2010 - 09:34

We blijven bij Jopo met sterren strooien. Want alweer bereikte ons een filmisch pareltje. Maar samen met Everybody’s Fine (zie eerder verschenen bespreking) tekende The Boys are Back wel voor het einde van productiehuis Miramax.

Aan de films is het alvast niet gelegen want op beide films valt weinig op te merken.

Tenzij u het genre filmkijker bent die zich in de videotheek laat leiden door het doosje. Dan kunnen we het min of meer begrijpen, want de cover van The Boys are Back is al zo origineel als een communiefoto getrokken in een derderangs fotostudio. Meer nog het nodigt absoluut niet uit tot kijken.

Maar zoals de zes jarige Archie het in de film zelf stelt: kattenvoer smaakt beter dan dat het er uitziet!

The Boys are Back is gebasseerd op een waar gebeurd verhaal geregiseerd door Scott Hicks. Het vertelt het verhaal van een man die kind en vrouw in London laat staan omdat hij een ander kind gaat baren bij een andere vrouw in een ander land, Australië. Het vrolijk leventje aldaar wordt algauw doorprikt wanneer mevrouw sterft ten gevolge van Kanker.

Papa Simom (voortreffelijk en levensecht vertolkt door Clive Owen, u weet wel, Shoot em Up en The International) dient de 6 jarige Archie nu alleen op te voeden en staat weinig of niet open voor de feedback van zijn schoonouders of de leefwereld rondom hem.

In een wereld zonder regels zien we de band tussen vader en zoon rechtevenredig groeien met de mesthoop die hij van het huis aan het maken is, want de titel ‘nieuwe man’ kan je Simon moeilijk opspelden. Wanneer Simon’s eerste zoon ook nog eens op het toneel verschijnt; dreigt het helemaal uit de hand te lopen.

De film geeft op een schrijnende, pakkende, doch o zo levensechte wijze aan hoe mensen omgaan met verlies en plotse gebeurtenissen. Niet meteen de meest vrolijke film van ’t jaar, maar wel een welgekome film gemaakt met een visie vanuit het diepste van het hart. Een film met acteurs die overkomen als ware het uw vrienden, als waren ze zo uit het leven gegrepen. Clive Owen schittert in deze dramarol en mag wat mij betreft de geweren (Shoot em up) definitief inruilen voor nog een portie deprimerende tranen. Maar ook Emma Booth (in de rol van de gescheiden Laura) verdient mijn respect. Was ik Simon, ik deed ze binnen om mijn verdriet te vergeten!

Moraal van ’t verhaal: don’t judge a film by it’s cover want ik herhaal: kattenvoer is lekkerder dan het er uitziet.

Score: ****

STTE

Volg Lifetoday en blijf op de hoogte

van wat vandaag telt

Facebook:

Twitter:

Follow @lifetoday