
24 maart 2010 - 12:25
Sorority geeuw
Wij blij op de redactie van Jopo.be. We kregen nog eens een film te verwerken. Wij nog blijer wanneer we de cover van de dvd onder ogen kregen: zes mooie dames en een stempel ‘16’ geplaatst door de filmkeuringcommissie. Twee belangrijke zekerheden op succes in een film zouden daarmee quasie zeker worden ingevuld: schone wijven en wat bloed of seks.
Helaas blijft het ook daarbij want met Sorority Row levert Stewart Hendler een heel zwakke remake af van de horrorfilm uit 1983 ‘The house on Sorrority Row’
Waar in films als scream of Final Destiny de acteurs en actrices toch nog 1 week verplichte toneelschool moesten kunnen bewijzen, werden hier de hoofdrolspelers vermoedelijk met de natte vinger aangeduid op één of andere beautycontest of bijéénkomst van anonieme anorexia patiënten. De momenten waarop ze al ’t leven hadden gelaten in de film waren nog ’t best geacteerd.
De verhaallijn dan: Een studente wordt bedrogen door haar lief en wil daarom met haar vriendinnen wraak nemen. Terwijl ze met haar lief in bed ligt doet ze alsof ze een aanval krijgt en sterft. Hij panikeert helemaal en roept haar vriendinnen erbij. Omdat ze hem beschuldigen van de moord en willen helpen, gaan ze naar een afgelegen plaats om haar te dumpen. Terwijl haar vriendinnen zogezegd iets zoeken om haar te dumpen, neemt haar lief een bepaald voorwerp dat hij door haar duwt, waardoor ze echt dood gaat. Haar vriendinnen flippen helemaal en vertelden dat het een grap was. Ze dumpen haar in een waterput en keren terug naar huis waar de fun, nu ja fun, wat later begint.
De film heeft veel weg van I know what you did last summer, met dien verschil dat deze laatste nog iet of wat wist te boeien.
Sorority kan je vertalen als gezelschap. Row als meningsverschil. Waarmee we andermaal benadrukken: in gezelschap kunnen de meningen verschillen. Dus wie het heeft voor dat soort films: trick or treat yourself!
Score: **
(ST)







