Dvd-review + wedstrijd: Bolt*** – “de hond is eigenlijk maar een simpele duif”

19 juni 2009 - 14:00

Bolt was één van de eerste populaire films die in de bioscoop in volwaardige 3D te zien was. Maar is de 2D-versie even interessant? Onze recensent vertelt het je…

Een hondenleven…

Bolt, een Zwitserse witte herder van het schattigste soort, heeft zijn hele leven voor een televisieshow gewerkt en is zo groot geworden met het gedacht dat hij superkrachten heeft.

Het toeval brengt hem echter plots buiten de filmset waar hij beetje bij beetje ontdekt dat hij eigenlijk gewoon een ordinair hondje is. Hij leert er Mittens kennen, een huiskat die bedrogen werd door haar baasjes en uiteindelijk op straat belande. Het is vooral Mittens die Bolt tracht duidelijk te maken dat hij toch niet zo super is als hij zelf claimt te zijn.

bolt ogen

Wanneer Bolt later echter Rhino, de aan tv-verslaafde ADHD-hamster leert kennen, begint hij toch opnieuw te twijfelen. Samen met Mittens en Rhino gaat hij op zoek naar Penny zijn baasje, van wie hij gelooft dat zij hem doodgraag ziet en haar liefde voor hem echt is.

Duiven! Duiven! Duiven!

Tot daar het verhaal van een film die qua verhaallijn weinig om het lijf heeft en zich aanvankelijk ook heel erg voorspelbaar en eentonig op gang sleept, zeker wanneer u de gedubde Vlaamse versie opteert boven de stemmen van John Travolta (Bolt) en Miley Cyrus (Penny). Tot Bolt een trio duiven ontmoet in Central Park, New-York. Of hoe een trio simpele duiven een simpele wending kunnen geven aan een simpele film. Het lijkt alsof ze stiekem alle acteurs opsteken om een tandje bij te steken, want plots hoor je wel enthousiasme en zin voor humor uit de diertjes komen.

Men zegge het voort: de duiven zijn hilarisch en trekken net als de pinguïns uit Madagaskar (Dreamworks) het niveau van de film omhoog. Het zou me dan ook niet verwonderen dat Disney wat meer aandacht zal geven aan deze gevleugelden in een eventuele sequel.

bolt duiven

Tussen Nemo en Shrek

De animatiebeelden in Bolt kloppen wel stuk voor stuk. Bolt beweegt hoe een hond hoort te bewegen: kwispelstaarten, vechtend met een piepende wortel en triest kijkend wanneer de maag gaat knorren. Mittens gedraagt zich als een echte kat en ook de menselijke figuurtjes zijn van de kwaliteit die ‘Meet the Robinsons’ ons destijds al brachten. Het verhaal omvat ook alle clichés die een Disney animatie dient te omvatten: een levensles of 3 per half uur, de nodige emoties slash krop in de keel momenten en de perfecte soundtrack om het geheel aan elkaar te lijmen.

Meer moet dat niet zijn, als je ’t aan een kind vraagt! Dus verdient Bolt echt een plaatsje in die DVD kast tussen ander Nemo’s en/of Shreks. Maar als je ’t mij vraagt viel er net dat ietsje meer uit het vat der clichés te halen, maar wie ben ik om tegen de mening van een kind te gaan indruisen? (ST)

SCORE: ***